Gebroken wit - Astrid H. Roemer

Astrid H. Roemer

Gebroken wit
Uitgeverij Prometheus, 2019, 340 p.

Familiedrama over de geschiedenis van de familie Vanta in Paramaribo. Men is aan elkaar verwant als de kleuren van gebroken zonlicht. Terwijl oma Bee terugblikt op een veelbewogen leven zorgen haar kleindochters voor haar. Oma, haar dochters en kleindochters zijn sterke vrouwen waar de (afwezige) mannen maar schameltjes bij afsteken. Terwijl de oudere generatie veel te duchten heeft gehad van armoede, bedrog en misbruik is de jongste generatie op weg naar een beter leven. Dat leven speelt zich onder meer af in Nederland als Suriname op weg is naar de onafhankelijkheid. Geloofsverschillen komen aan bod als een katholieke kleindochter een relatie krijgt met een moslim. Uiteindelijk is ook van de laatste (klein)dochter bekend wie de vader is. Fraaie roman over generaties vrouwen in Suriname. Het is een smeltkroes van mensen en verhoudingen. Astrid Roemer gebruikt de samenlevingsstructuren die ze zelf zo goed kent. Bijzondere schrijfstijl, associatief, veel schakelingen tussen personages en tijdspers-pectieven.

Links genoemd in de leeswijzer

  • Thomas de Veen: ‘Holland slokt alle dierbaren op’. In: NRC Handelsblad, 10 mei 2019
  • Maria Vlaar: ‘Hoe witter hoe geliefder’. In: De Standaard, 10 mei 2019
  • Femke Essink: ‘Een Newtonpendel van herinneringen’. In: De Groene Amsterdammer, 30-5- 2019
  • Rob Schouten: ‘Pulserend proza van Caribische Couperus, Astrid Roemer’. In: Trouw, 12-5- 2019
  • Persis Bekkering: ‘Door Gebroken wit van Astrid Roemer is het naoorlogse Paramaribo even heel dichtbij’. In: Volkskrant, 19 april 2019
  • Michiel van Kempen: ‘Vrouwelijk schrijven in het Caraïbisch gebied
    Stellingen en vooronderstellingen omtrent het werk van Astrid Roemer’. In: Vooys, 2016